Beetje boos stamp ik mijn rondje buiten. Ik heb veel variaties, die ik gebruik om mijn dagelijkse zesduizend stappen te zetten. Mijn vriendin loopt hetzelfde rondje in minder stappen. Het voelt alsof ik een beetje valsspeel met mijn kortere benen. Boos ben ik op het weer, dat al dagen druilt. Boos ben ik op de wereld, waarin dreigende taal steeds realistischer wordt. Alles is stom.
Met mijn huissleutel in de hand loop ik naar de voordeur. En dan, ineens, zie ik ielige, maar oh zo paars aanwezige, krokusjes in de tuin staan. Ze trekken zich nergens wat van aan. Het wordt weer licht, fluisteren ze me toe. Wij gaan niet verzuren, elk jaar brengen we hoop naar buiten. Ik glimlach.

Boos worden, de emotie die iedereen kent. Als je erover na gaat denken…je kunt een ander ermee tot last zijn, maar zelf heb je het meeste last van boos zijn, qua humeur, maar ook qua lichaam, het is sowieso niet al te best om uit je slof te schieten. Dan liever die glimlach, die is zelfs aanstekelijk.
@Luc: meer gelijk kun je iet hebben, en dan typ ik eerst ook nog ‘geluk’…
Geluk had je gewoon kunnen laten staan Lisette! Het heeft geholpen! Hartelijk gefeliciteerd met de overwinning deze week.
@Luc: dankjewel, al ben ik wat verbaasd dat Mien niet de weekprijs krijgt, want 3 hartjes zijn er meer dan 2, toch?
Herkenbaar. Een rondje lopen en genieten van de kleine dingen helpt mij ook.
Ik heb ook een horloge met stappenteller, maar stel geen doelen. Soms zijn het maar 2000 stappen op een dag. Afgelopen weekend waren we in de dierentuin: 17000 stappen. En ik ben blijkbaar langer dan jij. Maar nogmaals: het is geen wedstrijd.
@Lousjekoesje: ik haal mijin 6000 stappen vaak ook door mijn boodschappen-ronde in de supermarkt….
4boodschappen doe ik 1 keer per week met de fiets. En dat telt ie niet als stappen.