Het is midden in de nacht als ik naar huis loop. Ik loop altijd snel, maar zo laat nog sneller. Ben ik bang of alert?
Na een soort S-bocht nader ik een jonge vrouw, die door mij haar pas nu ook versnelt. ‘Goed volk,’ zeg ik. Ze schrikt. ‘Ik doe je niets hoor,’ is mijn volgende domme opmerking met een goede bedoeling.
‘Het moet kunnen maar het kan niet, zo laat alleen’ – ik heb haar ingehaald en we kijken elkaar nu aan.
‘Mijn vriend heeft gedronken, het is gevaarlijk om met hem mee te rijden. Ik kan mijn moeder niet bellen om me te halen, m’n batterij is leeg.’
Ik geef haar mijn telefoon – als je niemand meer kunt vertrouwen…


@Han. Verteltechnisch niets mis mee. Maar jij bent doorgaans vrij kritisch naar andere schrijvers toe. Dus ik vraag me af of dit niet een beetje goedkoop scoren van je is zo.
Cesar. Wat bedoel je?
@Han. Uiteraard diep triest en onvergeeflijk wat er de laatste dagen gebeurd is in en rond Mokum en elders.
Maar daar bedoel ik mee: op actuele sentimenten inspelen.
Cesar. Ik heb het klein gehouden en juist niet té veel op het actuele sentiment ingespeeld zoals columnisten het vandaag hebben gedaan en het accent op victimblaming leggen om zelf te scoren.
Grotendeels is dit EEN PAAR JAAR GELEDEN werkelijk gebeurd, een paar straten achter mij toen ik naar huis liep. Maar niet zo vreemd dat ik hieraan nu dacht en over schreef in deze verschrikkelijke tijd.
@Han. Dank voor je uitleg. Je stukje kwam in eerste instantie als een makkelijk inkoppertje over bij me. Alsof je erop kon wachten.
En je hebt gelijk: vandaag in de media de nodige columns voorbij zien komen die de gebeurtenissen als een springplank voor likes of voor de centen hebben gebruikt.
Met je uitleg erbij nuanceer ik graag mijn opmerking, want je eigen ervaringen combineren met de onderhavige gebeurtenissen geeft zeker wat meer subtiliteit aan je stukje, waardoor het origineler is dan menig ander schrijfsel hieromtrent.
Ik vind het juist knap als het gebaseerd is op de actualiteit.
Lousjekoesje. Hartelijk dank! Gezien de actualiteit ben ik met dit vreselijke onderwerp uiterst voorzichtig én genuanceerd omgegaan en heb ik het klein gehouden. Een inkoppertje kun je het dan ook niet noemen.