In zijn jonge jaren vroeg Jan regelmatig naar de afkomst van mensen. Gewoon uit belangstelling.
Tien jaar later wilde Jan ieders etniciteit weten, om bepaalde individuen een geruststellend etiket op te plakken.
Nog eens tien jaar later informeerde Jan naar de herkomst van mensen, om ze zo nodig te overladen met beledigende termen.
Weer een decennium later begon Jan mensen aan te geven bij de diverse meldpunten, die vielen onder het Ministerie van Etnische Kwesties. Deportaties behoorden inmiddels tot het landschap der brede rivieren, die nog steeds door oneindig laagland stroomden.
Toen de klus geklaard was, ging men op IQ selecteren. Jan verdween als een van de eersten met een blok beton aan zijn benen ergens diep in de Noordzee.
« Vergeten boek (2)
Kiezen is niet verdelen »
« Vergeten boek (2) Kiezen is niet verdelen »
Fictie
Groetjes uit de Noordzee
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Vergeten boek (2) Kiezen is niet verdelen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Schitterend cynisch stukje en helaas niet eens ver van de realiteit, al staat er nog optimistisch fictie boven. En passant nog even Marsman meegenomen.Voor de liefhebber.
@Ewald. Dank voor het lezen van dit stukje. Ik beschouw alles als fictie, enerzijds omdat ik me van vrij veel dingen nauwelijks kan voorstellen dat ze realiteit zijn, anderzijds om existentiële redenen van andere aard.
Dat zinnetje van Marsman is inmiddels wellicht tot een cliché verworden, maar het blijft toch een van mijn favoriete zinnen, vandaar. Ik doe dat vaker, een zin of zinsdeel uit de letterkunde of filosofie gebruiken, al dan niet door mij aangepast. In deze zin van Marsman is mijn ‘brede’ in het origineel als ‘breede’ geschreven en ik vond hier het gebruik van het werkwoord ‘stromen’ beter bekken dan het originele ‘gaan.’
Cesar, binnen dit stukje is brede inderdaad een veel betere keuze dan breede en had je het originele gaan naar gingen vervoegd, was het een erg lelijke zin geworden.
Tja, sommige zinnen uit de poëzie verworden inderdaad tot clichés, maar behouden toch hun kracht. Een van mijn favorieten: “ … want tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren…”
Ook al een cliché en nog altijd krachtig en prachtig.
@Ewald. Die is ook subliem; Elsschot beschouw ik dan ook als de Mozart van de Nederlandstalige letterkunde.
De titel doet me meteen denken aan die rekken met ansichtkaarten in binnen- en buitenland. Veel van die kaarten verstuurd en mogen ontvangen. Verder is het natuurlijk een dijk van een stuk. Kan enkel beamen waarmee gereageerd is.
@Luc. Dank voor het lezen van mijn stukje, Luc.
Groetjes uit …. (zelf naar eigen voorkeur in te vullen)