Ik fiets naar de sleutelboer om enkele sleutels bij te laten maken. Mijn oog valt op een Garfield look-a-like, rechts van me in de berm. Hij paradeert als ware hij (of zij) onoverwinnelijk. Ik begrijp meteen waarom. In zijn bek hangt een uit de kluiten gewassen duif, levenloos met het koppie naar beneden.
De kat loopt statig door en laat zich door niets of niemand van zijn prooi beroven, althans, zo is de uitstraling. Zijn dag kan niet meer stuk neem ik aan.
Op de terugweg is er van de Garfield look-a-like natuurlijk geen spoor meer te bekennen. Mijn gedachten zijn alweer ergens anders. Achttien euro voor drie huissleutels, ik kijk nog eens, niks goud gewoon ijzer, sleutels tot succes!
Recente reacties