Oud en verloederd. Een duivelse uitdrukking in plat Jiddisch. Maar het is wat het is. Zo ziet de wereld er momenteel op veel plekken uit. Vooral in oorlogsgebieden is aggenebis de orde van de dag. Met geheven armen en het gezicht vol tranen, de ogen op leegstand is het een grote treurnis. De huizen in puin, de straten vol gaten, de kelders ondergelopen. Van bloed, heel veel bloed. Geronnen en vers. Wie wil er nog leven in aggenebis. Asielcentra spreken er ook over mee. Tentenkampen in grensgebieden. Favela’s in Brazilië. En toch, ondanks alle aggenebis zien de mensen nog sprankjes hoop, kleine brievenbustouwtjes om aan vast te houden. Wachtend, hopend op arken van Noach. Eentje is allang niet meer genoeg.
« Garfield
Er staat geschreven wat er staat »
« Garfield Er staat geschreven wat er staat »
Cultuur, Maatschappij
Aggenebis
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mien of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
12 reacties
Reageren
« Garfield Er staat geschreven wat er staat »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Goedemorgen Mien, een paar opmerkingen.
Het is geen aggenebis maar achenebbisj. Het betekent ‘ocharm!’ en is dus een uitroep van smart en beslist geen duivelse uitdrukking. Ook wel wordt het gebruikt om aan te duiden dat iets armoedig of sleets is. Daarnaastis het niet plat Jiddisch, maar een gewoon Jiddisch woord (een West-Germaanse taal die wereldwijd door drie miljoen Joden wordt gesproken).
fuvela’s moet favela’s zijn.
Het moffelwoord geeft Aggenebis aan. Het bestaat. Je moet alleen wat verder zoeken. Plat is een dichterlijke vrijheid. Verwijst ook naar een bevolkingsgroep die alles plat gooit op dit moment. Ik heb wel nog even Noah aangepast naar Noach. Dat stond echt fout geschreven. 😉
Als ik heel goed zoek kom ik nog wel aggenebbes en aggenebbis tegen, maar aggenebis alleen bij jou en het moffelwoord. Het belang ervan valt natuurlijk in het niet bij alle aardse ellende en wereldse beslommeringen.
Klopt. Je moet zelf de slingers ophangen. Maar dat was vroeger ook al zo. Treuren zit ook in de Nederlander ingebakken. Hrt zij zo.
Hier heb je nog een aggenebis Ewald. Uit Amsterdam nota bene.
https://ondergewaardeerdeliedjes.nl/2016/08/03/wim-sonneveld-poen/
Inderdaad Mien, maar het blijft natuurlijk fout. In het Groene Boekje kom je het niet tegen, net zomin als in Van Dale. Sonneveld was trouwens een geboren Utrechtenaar.
Wat is fout? Wim was de meeste tijd in A’dam. 😉
@Mien en @Luc:wat een dialoog, misschien een keertje samen koffie drinken? Of het woord nu goed geschreven of gebruikt is, je stukje raakte bij mij een gevoelige snaar.
Het Groene Boekje en de Dikke zijn al lang niet meer zaligmakend. Gemiddeld stuur ik drie tot vijf mailberichten naar tikfout@nos.nl. Zoveel spel-, grammaticafouten en slordigheden (meestal door haast en haantje de voorste gedrag ingegeven), dat wil je niet weten. Grote bron van ergernis, die taalverminking en -verloedering.
Nee, dan liever aggenebis onder de aandacht brengen. Zo ook onder twee rasechte Amsterdammers, die onder het publiek aanwezig waren bij de Poëzieclub Eindhoven tijdens het open poëziepdium in ’t Rozenknopje te Eindhoven zondag jongstleden. ‘Je spreekt het verkeerd uit!’, riepen ze me toe. ‘En je schrijft het anders!’ Ha, ha, tuk had ik ze. Kijken niet verder dan de Jordaan en hun kleine Heimat. Aggenebis bestaat, een afgeleide van zijn oorsprong.
Maak ik niet vaak mee … dat 120 woorden tekort schieten. En zeker niet in een reactie. Om het bovenstaande verhaal af te maken.
Gezamelijk hebben we na het dicht- en spelfestijn nog wat pikketanussies naar binnen gehacheld. Altijd gezellig onder Amsterdammers. D(r)ommelsch lekker. 😅
Beste Mien, zoals je je misschien herinnert ben ik met vier bijdragen opgenomen in ‘Uw mooiste gedichten van 2024,’ uitgegeven door de door jou genoemde en geroemde Poëzieclub Eindhoven. Vanwege een ziekenhuisopname, eind januari, was ik helaas niet in staat bij de uitreiking ervan aanwezig te zijn.
Achteraf ben ik daar niet heel rouwig om. Op YouTube heb ik een verslag ervan gezien en het komt me voor dat een doorsnee bijeenkomst van een doodgraversvereniging een vrolijker aangelegenheid is. Humor schijnt verboden terrein en zelfs een vies woord te zijn in het land van amateurpoëten. Jouw werk blijkt daar gelukkig een opositieve uitzondering op te zijn. Wie weet treffen we elkaar bij een volgende gelegenheid.
Ik heb het filmpje ook gezien en deelgenomen. Helemaal aan het end. Slechte opname en too much ‘vreemdelingen’ die kwamen scoren omdat ze in het boekje stonden. De kwaliteit steeds poverder. Ik geb nog gevraagd aan Hans F. Marijnissen bij een eerdere poëziemiddag of er nog een selectie plaatsvindt op de inzendingen. Niet dus. Mits er geen racistische taal gebruikt wordt. Tja. Dan wil iedereen wel in het boekje staan. Te boek met enkele ware poëten. Wat die zijn er wel. Willem Adelaars is er een van. Helaas loopt de Poëzieclub EHV nu het niet zo goed gaat met de gezondheid van Hans wat minder. Zeker op het gebied van publiciteit en informatie zou een slag gemaakt kunnen worden.