In die tijd haalden vaders hun dochters ook op bij een uitgaansgelegenheid. Maar in Zomergasten laat Halsema een fragment zien uit Turks Fruit en vergelijkt dat met een filmpje van nu over treiterende etters (een ervan is een zedendelinquent); alsof tijden hetzelfde zijn.
‘Nee, je moet niet naar afkomst, cultuur en religie kijken, maar hoe iemand zich gedraagt’, aldus Halsema. En dat is nu juist vaak een oorzaak.
Een jongen op een fiets met een Palestijnse vlag achterop. Halsema heeft in Zomergasten daar bedenkingen over, maar beweert veiligheidshalve dat die jongen deelneemt aan de samenleving, ‘beter dan dat hij thuis gaat gamen’. Groen is veilig, wegkijken rood. Maar om donkere nachten veilig te houden moet je de dagen helder zien.


@Han. Ik vroeg me al af wanneer je obsessie m.b.t. Femke Halsema weer aan bod zou komen en prompt word ik op m’n wenken bediend.
Ook vraag ik me af of je niet stiekem verliefd bent op Halsema en of je frequente stukjes waarin zij een rol speelt niet een verkapte liefdesverklaring zijn.
Cesar, ik schrijf over hedendaagse, actuele onderwerpen en bijbehorende personen. Zeker over het beleid in en van mijn stad. Dit een obsessie noemen is absurd.
Verder, als je dan toch reageert, je laat totaal andere (humoristische) verhalen van mij – waaronder vervolgverhalen – liggen. Je goed recht, maar heb het dan niet over obsessie.
@Han. Allereerst: mijn reactie heeft geen betrekking op de kwaliteit van je stukje, want dat is ronduit goed en verzorgd geschreven.
Mijn reacties op jouw stukjes betreffen ook andere onderwerpen dan je Halsema-stukjes.
Dat ik niet op elk stukje reageer heeft zeker niet te maken met kwaliteit. Vaak heb ik simpelweg niets te melden over een stukje en dan ga ik dat ook niet forceren.
Met de zoekfunctie van 120w kun je op ‘Halsema’ zoeken en dan vind je tientallen stukjes met Halsema, met toch echt grotendeels Han Maas als auteur. Natuurlijk kan ik niet uitsluiten dat er nog een Han Maas is, die ook verliefd is op Halsema.
Wellicht kun je haar uitnodigen voor een romantisch diner.
@Han. O ja, als ik met de zoekfunctie op ‘Femke’ zoek vind ik ook aardig wat stukjes, vele ook met Han Maas als auteur.
Cesar. Ja. En? Sinds 2017 tel ik er, als ik het goed heb, 19. Een obsessie, verliefdheid? Belachelijk. Ik adviseer je om een petje te dragen als de zon schijnt. Waarom ik over haar schrijf heb ik je al uitgelegd.
Ook bij dit stukje reageer je weer buiten de inhoud om. Maar ik kan en wil je niet dwingen om te reageren zoals je dat bij herhaaldelijke ‘ik-anekdotes’ met fouten en bij flutverhalen doet en die vriendschappelijk ‘hartelijk’ beloont. Daar heb ik het vaker over gehad.
@Han. Dat er teksten op 120W verschijnen waar de nodige fouten in staan, kan ik niet ontkennen. De (terechte) opmerkingen daarover laat ik standaard aan jou over. Bovendien zit ik hier in principe niet om spelling e.d. te corrigeren. Dat doe ik al genoeg op school. Een ‘flutverhaal’, zoals jij zegt, kan wel een interessant thema opwerpen.
En als Femke Halsema geen obsessie voor je is, dan ben ik benieuwd wat dan wel de juiste term is hiervoor. Dat je over je stad schrijft verklaart niet deze haat-liefdeverhouding van je met haar.
Maar geen zorgen, want vanaf volgende week ben ik tot april 2026 weer veel weg voor werk, dus dan hebben jullie hooguit nu en dan last van me.
Cesar. Hoe kom je nu bij een haat-liefdeverhouding? Ze is een interessant ‘onderwerp’ om over te schrijven in de context van alles wat er in mijn stad is gebeurd en nog aan de hand is. Van haat noch van liefde is er sprake.
@Han. Dan is het wellicht blinde liefde. Haat en liefde zitten overigens niet ver van elkaar af; het zijn twee zijden van dezelfde medaille. Liefde kan soms op negatieve wijze worden verwoord, zeker als die niet binnen handbereik ligt. De zoekfunctie op 120W vertelt mij in ieder geval dat er sprake is van meer dan een ‘interessant’ onderwerp. Waarmee ik overigens niet ontken dat het een interessant onderwerp kan zijn. Als iemand het zo vaak over Femke Halsema heeft en haar ook vertrouwelijk vaak Femke noemt, kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat je iets op haar projecteert.
Cesar. Mijn verhalen en columns worden een paar duizend keer bekeken én van meestal positief, inhoudelijk commentaar voorzien. En nee, niet door een of andere vriendjespolitiek.
Haha, het zit je hoog hè? Je gaat maar door. Je zou haast zeggen dat jij een obsessie voor Halsema hebt. Moet je wat aan doen joh.
@Han en @Cesar: jongens, toe; alsjeblieft, zucht…
@Han. Binnen het amateurschrijven heb ik geen enkele voorkeur. Ik heb wel mijn (vrij brede) voorkeuren binnen de literatuur, maar dat is van een andere orde.
Verder gun ik je alle succes van de wereld met je stukjes her en der. Het zou ook vreemd zijn als je geen discipelen had, met jouw kwaliteiten als schrijver. Velen zullen hun stokpaardjes hebben (ik sluit niet uit dat ik die ook heb) maar het onderhavige stokpaardje van je vind ik al een tijdje vrij curieus.
Ik laat dan maar verder aan de overige lezers over wie hier nu rookgordijnen opwerpt.
Om in jouw reageerstijl te eindigen: waar ik wat aan doe of niet beslis ik zelf.
Cesar. Welk stokpaardje?
De afgelopen jaren zijn de goede schrijvers verdwenen. Niet voor niets.
Van Turks Fruit ken ik alleen het melodietje en dat ze met een rok bij hem achterop de fiets zit. Zomergasten heb ik niet gezien. Ik ben nu wel benieuwd naar die fragmenten.
Mannen, hou eens op.
Lousjekoesje. Als je reageert, durf dan de juiste man aan te spreken, die het onder meer over obsessie en liefdesverklaring heeft en erover doordramt zonder inhoudelijk te reageren.
Ik stel een nieuw schrijfthema voor jullie voor: Verzoening. En graag met respect.
Lousjekoesje. Verzoening? Kom nou. Excuus! Je kunt niet zomaar deze suggesties blaten en maar doordrammen. Tenzij je geen fatsoen hebt.
En is er al op de inhoud van dit stukje gereageerd? Maar dat geldt voor de meeste van mijn stukjes.
Ik kan er nog dit over kwijt:
Ik tel via de zoekfunctie van 120W in totaal 27 verschillende stukjes over Femke Halsema, met de naam Han Maas erbij. D.w.z. op (Femke) Halsema en op Femke. Dat is geen suggestie, maar een objectieve constatering. Als zulks geen obsessie is, wat is het dan wel?
En dan maar rookgordijnen blijven opwerpen. Niemand kan mij verwijten dat ik Han heb ontmaskerd, dat heeft hij immers zelf gedaan.
Han, als iemand jou terechtwijst heet dat doordrammen. Als jij zelf commentaar geeft (doorgaans spelling/interpunctie/formulering), heet dat inhoudelijk. En als je de plank misslaat in je reacties geef je daar geen excuses voor, want excuses eist de burgerman altijd zelf op.
Pathetisch…
Cesar. Ik zal het nóg een keer herhalen: ‘Ik schrijf over hedendaagse, actuele onderwerpen en bijbehorende personen. Zeker over het beleid in en van mijn stad.’
Wat en hoe ik schrijf maak ik zelf wel uit. Ik doe dat onder mijn eigen naam, dus is er van ‘ontmaskering’ geen sprake. De statistiek is voor iedereen hier toegankelijk, graaf er maar in tot je een ons weegt. Je vindt ongetwijfeld een aantal dezelfde namen.
Onthoud je van ranzige suggesties. Obsessieve zelfreflecties die je op mij projecteert.
Je hebt een paar fouten gemaakt, dat geeft niet maar leer ervan!
@Han. Prima uiteraard dat we schrijven over wat ons persoonlijk bezig houdt. Ik kijk al uit naar je volgende Femke Halsema stukje.
En inderdaad goed gezien: excuses geef je niet, maar die bied je aan. Was teveel onjuiste spreektaal van me.
‘Jij zelf’ is hier overigens wel correct ipv ‘jijzelf’ als je daar op doelt.
Rest me je nog veel succes toe te wensen met commentaren over spelling, interpunctie en formuleringen en tegelijkertijd van anderen eisen dat ze inhoudelijk reageren.
Als ik niet beter wist, zou ik je voor een typische Asperger houden.
Cesar. Weet je wel wat je zegt? ASPERGER? Ik ben mantelzorger voor mijn neef die Asperger heeft. Ik ben blij dat hij nog leeft, geen zelfmoord heeft gepleegd. Weet je wel in wat voor een situatie die jongen zich begeeft – en dan heb ik het niet eens over zijn familie.
Schandalig dat je om je mening kracht bij te zetten dit zegt. Schaam je diep!
@Han. Ik weet heel goed wat ik zeg. Ik schrijf: ‘als ik niet beter wist.’ Dat formuleer ik bewust zo, omdat je in je reacties wel systematisch blijk geeft van een vernauwd bewustzijn, door constant te eisen maar vrijwel niets te geven en door in dezelfde beperkte mallemolen rondjes te blijven draaien. Door anderen op van alles te wijzen maar zelf weg te kijken als je wordt gewezen op je eigen imperfecties en je eeuwige stokpaardjes.
De grootste schaamteloze hier zie je als je in de spiegel kijkt. Ik ben niet degene die constant spreekt over flutstukjes en niemendalletjes van anderen. Smakeloze manier om zo je eigen kwaliteiten op te hemelen.
Cesar. Nee, met ‘als ik niet beter wist’ zwak je het niet af, daarmee probeer je je eruit te draaien. Je moet je ogen uit je kop schamen!
@Han. Ten eerste zwak ik het niet af; ik wijs op die manier slechts op de duidelijke beperkingen die ik systematisch constateer in je reacties, zoals je dat bij Aspergers ziet. Ten tweede: je neef wens ik alle goeds toe, maar die ken ik helemaal niet en die haal ik er dus ook niet zelf bij. Het toont je hysterische houding aan als je die er nu op deze manier bij probeert te halen en oproept tot schaamte.
Cesar. Slik je megalomane elitaire drol met jouw op een ander geprojecteerde tekortkomingen nu maar door. Hier laat ik het bij, wat je terugschrijft zal ik niet meer lezen.
Schaam je!