Terwijl ik zocht naar de potten pindakaas, viel mijn blik op een man van middelbare leeftijd. Hij trok een pak muesli open, verspreidde de inhoud over de vloer en bekeek heel aandachtig alle ingrediënten. Daarna draaide hij een pot bramenjam open en begon er zeer geconcentreerd met zijn wijsvinger in te roeren.
Toen een hoogbejaarde dame met rollator en al finaal onderuitging over een uitgesmeerde pot honing, werd de politie gebeld.
‘Wat doet u toch?’ vroeg een van de drie toegesnelde agenten. ‘Ik zoek de essentie van het bestaan,’ was het antwoord.
Dat klonk zo overtuigend, dat alle klanten, de supermarktmedewerkers, de agenten en ondergetekende alle producten in de winkel opentrokken en hielpen zoeken naar de essentie van onze existentie.
« Masker
Dampkring »
« Masker Dampkring »
Fictie
De verborgen boodschap
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
14 reacties
Reageren
« Masker Dampkring »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Staat het niet op de etiketten dan?
@Luc. Broodnuchtere vraag van je. Ik kan niet uitsluiten dat op sommige etiketten de essentie van het bestaan vermeld staat. Over het algemeen staan daar echter voornamelijk de ingrediënten vermeld. Het vinden van de essentie gebeurt vooral door aandachtige observatie.
Cesar. Jammer dat je dit niet in de o.t.t. hebt geschreven. Dan leeft het meer. Nu is het vooral verhalend; laat het gebeuren. En had die man en die vrouw beter beschreven, meer een stem gegeven.
Het verhaal en de conclusie zijn nogal vergezocht.
@Han. Dank voor je reactie. Je opmerking over de o.t.t. begrijp ik zeker. Ik heb het ook overwogen om die te gebruiken. Maar ik ben geen liefhebber van de o.t.t. vooral vanwege de onbedoeld infantiele toon die een verhaal daardoor vaak krijgt.
Het staat eenieder vrij het verhaal en de conclusie als vergezocht te ervaren. Ik heb het geschreven met een knipoog naar het zoeken van de essentie achter het direct zichtbare, waar o.a. sommige klassieke Griekse filosofen bekend om staan.
De conclusie is weer een verwijzing naar hoe beïnvloedbaar mensen zijn als je iets maar met een overtuigende toon weet te brengen.
Tussen bedoeling van de schrijver en interpretatie door lezers kan echter een gapend gat zitten.
Cesar. Die infantiele toon verbaast me, dat heeft de schrijver in eigen hand. Maar goed, dat is jouw keuze. Griekse filosofen of niet, het komt niet echt sterk bij mij over.
@Han. Dank voor je persoonlijke mening. Die kan altijd wat waard zijn. Wellicht is het ook voor andere lezers geen sterk stuk. Mijn lat ligt wat dat betreft vrij laag; als van al mijn schrijfsels 1% door iemand als aanvaardbaar wordt beschouwd, vind ik dat een goed resultaat. Ik schrijf per slot van rekening als een oefening in formuleren. Dat sommigen mij dan soms verwijten dat ik niet genoeg rekening hou met de wensen van de lezers (daar bedoel ik overigens niet specifiek jou mee), dan neem ik dat voor lief. Ik zie mezelf niet zozeer als entertainer en ook besef ik dat teksten met een ironische ondertoon of met indirecte verwijzingen naar bepaalde ideeën geen hordes liefhebbers zullen opleveren.
Cesar. Je hoeft er echt niet zo’n verhaal van te maken. Als jij het prima vindt, is dat zo. Zo schrijf ik zelf ook. ‘De lezer heeft gelijk’ is onzin.
@Han. Ik zal de moeite om je van enige inhoudelijke informatie te voorzien voortaan achterwege laten door er, zoals je zo fraai zegt, ‘er niet zo’n verhaal van te maken.’
Cesar. Geen kritiek hoor, maar het was me al duidelijk.
@Cesar: geinig stukje, ik zie het al voor me. Ik heb ooit de tip gekregen (van Han volgens mij) om soms een stukje in de tegenwoordige tijd te schrijven. Ik vind het verrassend hoeveel anders het dan wordt.
Ben benieuwd waar die essentie nog gevonden is…
@Lisette. In de o.t.t. schrijven kan goed uitpakken als het functioneel is. Echter, in kringen van amateurschrijvers doet de mantra dat de o.t.t. een verhaal (per definitie) levendiger of spannender maakt, hardnekkig de ronde. Dat hangt helemaal af van het verhaal en de bedoeling van de schrijver. Dit stukje heb ik geschreven als ‘wat ik laatst meemaakte in de supermarkt’ en dan is de o.t.t. naar mijn idee storend. In mijn boekenverzameling bevindt zich ook een kast met detectives uit alle windstreken en van vaklieden in het genre. Die zijn vrijwel allemaal in de verleden tijd geschreven. Stilistisch pakken ze veel volwassener uit op die manier. Maar ja, stijl in verhalende teksten is de grote onbekende in schrijversland.
Mooi dat je zonder het te benoemen meteen duidelijk maakt dat we in het gangpad van een supermarkt staan. Daardoor voelt het alsof ik in de scene aanwezig ben(en krijg zin om t een of ander pak open te scheuren!)
@Alice. Dat heb je scherp geobserveerd. In eerste instantie benoemde ik de supermarkt wel toen ik het opschreef, maar het leek me inderdaad sterker voor het verhaal als ik het weg zou laten. Mooi dat in ieder geval één lezer zo’n detail heeft opgemerkt.
En scheur gerust wat pakken open in de supermarkt. Voor je het weet, vindt dat op grote schaal navolging en brengt dat mensen nader tot elkaar, in de zoektocht naar de essentie achter het direct zichtbare.
Haha, ja ik bén nu met vakantie, Cesar. Ik kan het hier in de buurtwinkel enigzins anoniem proberen…