Vreedzame wolken. De zee lijkt te slapen. Een overvliegende meeuw krijst hoe laat het is. Rijkdom krijgt hier een volstrekt andere betekenis. Iedere beweging is een sierlijke penseelstreek die vitaliteit uitstraalt. De tijd verloopt veel gelijkmatiger. Met wiskundige precisie adem ik in en uit. Deze monotonie maakt al het andere overbodig. Hier word je wie je bestemd was te worden. Waarheid en leugen zijn nog geen zandkorrel waard. De valsheid in geschrifte der verdoemden vindt geen houvast, dus is er ook geen gebrek aan vertrouwen. Wat van binnen naar buiten en van buiten naar binnen gaat, is volstrekt gelijkwaardig. De keuzes die je hier maakt, leiden allemaal naar dezelfde eindstreep. Deze eindeloos verstrengelde kringloop vormt het begin en het einde.

@Cesar: poëtisch en filosofisch mooi, ik hoel het meer dan dat ik het snap, maar dat is juist zo mooi eraan.
Een verhaal zonder richting om lekker in te verdwalen.
@Lisette. Soms snap je iets als je het eerst voelt. Dus als jij dit stuk vooral voelt, heb je het eigenlijk al begrepen.
Het gaat hier onder andere om neutralisatie, over hoe de natuur weet te neutraliseren. Maar eenieder kan het verder natuurlijk op eigen wijze lezen.
@Luc. Dank voor het lezen en hopelijk vind je op een gegeven moment de weg naar buiten weer.
Geen paniek Cesar, 3 dagen fietsen, 1 dag rust, dus vanmiddag weer op de pedalen, rondje 26 tegenwoordig (km, geen min)