In stukken gebroken, kapot van verdriet belt Maartje haar moeder. Alarmfase drie wordt in gang gezet. Alarmfase een en twee slaat ze over. Hoog zet ze in.
Moeder neemt de telefoon op van tafel. Hij rinkelt ouderwets hard en staat op trillen. Net op tijd weet ze hem te pakken voordat hij van tafel stuitert. In het beeldscherm verschijnt haar dochter, live. Ze schrikt, wat ziet Maartje er bleek en verdrietig uit … en waar staat ze? De lucht achter haar is azuurblauw en ze lijkt tussen hoge antennes te staan.
‘Mam, mam … ik trek het niet meer. Het is uit met Mark … aan diggelen onze relatie. Tien jaar gaat hij al vreemd … met jou! Bye bye, mam.’
‘Maartje, Maartje … nee …!!!’
@Mien. Mooie opzet voor een script voor de nieuwe documentaireserie ‘Vreemdgaan, zo vreemd nog niet’ van Ellie Lust.
Daadwerkelijk ken ik iemand die schoonzoonlief wel errug leuk vond om zijn getrainde lijf, dit tot ontzetting van haar dochterlief en omgeving. Ze maakte er weinig geheim van trouwens. De relatie ging uit en de vriendschap is voorbij… denk ik.
@Mien: door de reactie van Luc ging ik je stukje herlezen, en zag toen pas welke rol de moeder speelt. Het is een stukje met veel open eindjes. Benieuwd naar het hele verhaal
Mag je zelf invullen Lisette … de lezer mag bij mij ook wel zelf een beetje zijn best doen. 😉
Ja. Ook Ellie lust hem graag … of haar … bold!
De liefde heeft soms rauwe randjes Luc.