Daar staan ze op de gouden loper, voor vlaggen, rood en wit gestreept, met hier en daar wat sterretjes. Niet zoveel sterren als bij de concurrent. Andere sterren. Boksers, vechters, hunters en daarachter verscholen een lieve tante met haar op de tanden, echter niet op het podium. Dat is voor iemand anders. Een podiumdier, een jakhals, een entertainer, een liefhebber van zichzelf, zie hem eens stralen. En hij is gul in zijn credits. Heeft hij niet op papier staan. Nee, die zitten tussen zijn fontanellen, roestbruin opgesloten. Hij kan ze dromen, big, big, big. Van links naar rechts roemt hij zijn gevolg en zet ze in de spotlight. De ene voluit de andere virtueel. Van rocketmaster tot familie. Big win!

Ik ben bang dat we het gaan beleven…
Ik dacht direct aan het lied:
Welterusten, Mijnheer de president van Boudewijn de Groot.
Dat gaat nog vier jaar duren. Vrees ik. Hoewel?