In de jaren dat ik thuis woonde, wist ik niet hoeveel werk er zat aan het onderhoud van de tuin. Alsof de dahlia’s en freesia’s vanzelf zo netjes in het gelid stonden. Ook de namen nam ik voor lief, nooit bedacht wie die ‘van Dalen’ van het lelietje was. Of waarom een oranje bloemetje een ‘Afrikaantje’ heette. Ik speelde gewoon op het grasveldje dat omzoomd werd door allerlei kleuren.
Inmiddels heb ik een eigen huis met een veel grotere tuin. Gelukkig leeft mijn partner er zich graag in uit. Mij resten randtaken: takken van gerooide struiken doorknippen zodat ze in de gft-container passen, algengroei van de tegels wegpoetsen.
Niet echt leuk misschien, wel goed voor mijn vaak te drukke hoofd.

Daar fleur je mij als lezer ook mee op. Ik hou ook van veel kleur en heb voor en achter een tuin. Maar groene vingers heb ik niet echt. En met mijn blauwe tenen lukt het nu helemaal niet.
@Lousjekoesje: bedankt! Enne, komen die blauwe tenen van het schoffelen?😉
Was het maar waar. Ik ben lange tijd geblesseerd aan mijn voet. Lang verhaal, geen zin om meer te vertellen hier. Een tipje zit in mijn verhaaltje Helden op sokken.
Op tijd naar buiten, goed voor iedereen.
@Luc: zelfs niet op tijd naar buiten gaan, helpt ook.
Wat een heerlijke 120w, Lisette. Komt misschien ook dat ik het lees in de volle zon, met zicht op onze achtertuin. Zin in het voorjaar!
@Alice: ja heerlijk hè, zo’n nieuwe lente! Ik heb vandaag voor het eerst op een terrasje gezeten. Ook supe zonder uitzicht op een tuin