In de jaren tachtig verbeterde de hulp aan slachtoffers van huiselijk geweld. Eerst ging de aandacht naar vrouwen, die meestal slachtoffer worden. In latere jaren kwamen mannen in beeld. Omdat ook zij slachtoffer kunnen worden, en zeker ook om te leren snappen wat mannen tot daders kan maken.
Het gaat om verschillen in biologische eigenschappen, zoals chromosomen, voortplantingsorganen en hormonen, Verschillen die er toe doen. Seksespecifieke hulp is dan nodig.
Gender is veel later in beeld gekomen, Dan ligt de focus op sociale factoren, opvattingen en opvoeding. Dan is verschil maken dus niet gewenst, want het gaat om iedereen gelijke kansen te geven. Dat is dus meer dan de vraag of toiletten genderneutraal moeten zijn.
Dan spoelen we teveel weg.

Helder verwoord. Opdat iedereen gelukkig zichzelf mag zijn.
Goed verwoord, ja.
@Mien en @Lousjekoesje: dank, het blijft een sport om het in precies 120 woorden te zeggen.