Na tien minuten fietsen begint het al. Eerst in mijn linkerbil. Ik voel het zadel tot op het bot. Ik verschuif een beetje naar rechts. Maar ook daar meldt het zadel zich. Heel vervelend. Terugkeren? Nee, want ik fiets een nieuwe fietsronde en die maak ik af. De pijn wordt alsmaar erger. Door een voorstelling te maken dat ik op een luchtkussen zit houd ik het vol. De gedachte helpt. Maar dan begint de verkramping. Langzaam strek ik me en ga even op de linker trapper staan, schudt mijn billen wat los. Zodra ik ga zitten begint de ellende opnieuw. Weer omhoog, nu op mijn rechter trapper leunen. En weer de billen schudden. Nog 30 kilometer … dansen van de zadelpijn.
« Zadelpijn zoals ik nog nooit heb gezien, gehoord of gevoeld
Afgetrapt »
« Zadelpijn zoals ik nog nooit heb gezien, gehoord of gevoeld Afgetrapt »
Cultuur, Sport
Dansen van de zadelpijn
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mien of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Zadelpijn zoals ik nog nooit heb gezien, gehoord of gevoeld Afgetrapt »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Kwestie van oefenen, Rome is ook niet in een dag gebouwd. Je kunt het! Ik geloof in je!
@Mien: en ken je dan ook het na-effect van moeilijk en pijnlijk plassen? Is dat seksepecifiek eigenlijk?
Luister maar eens naar ‘Pipi blues’ van Guido Belcanto
https://youtu.be/Pzs3y1svq4c?feature=shared