Ik ben tien jaar en ik mag voor het eerst mee met de fietstocht van mijn vader. Op de fiets naar familie in Dordrecht. Dat is wel 35 kilometer, maar Ik kan goed fietsen. We spreken af te pauzeren na de Moerdijkbrug, ruim over de helft.
Mijn moeder en mijn jongste broertje, die mag nog lang niet mee, zwaaien ons uit.
Na zo’n tien kilometer is het niet leuk meer. Ik trap alsof ik tegen de wind in moet boksen. Ik krijg last van zadelpijn. Ik wil niet meer. We parkeren mijn fiets langs de kant, en de rest van de route zit ik achterop bij mijn broer.
Volgend jaar ben ik weer veel groter, dan ga ik opnieuw mee.

De scene doet me denken aan mijn eigen ukkie zijn. Iedereen mocht mee met de dagtocht naar Londen behalve ik…
@Luc: ik zal m’n broertje eens vragen wat hij ervan vond dat hij niet mee mocht..
Dat doet me denken aan de vakanties in Ermelo. Ik weet nog dat ik in het kinderzitje meeging met de fietstochten en later zelf. Ik heb ook samen met mijn broer een paar keer meegedaan met de officiële fietstochten van de fietsclub. Volgens mij was ik ook nog geen 10 en was het ongeveer 30 kilometer. Mooie herinneringen.
@Lousjekoesje: dan heb je me er mooi uitgetrapt!
Heerlijk opfietsen tot je niet meer kunt … zonder zijwieltjes maar wel met een broer. Leuk stukje.
Voltreffer. Dikke proficiat Lisette!
Hertelijk gefelciteerd, Lisette
@Mien en @Luc: dank! Van het prijzengeld ga ik me oriënteren op een e-bike.😄
Niet afgetrapt of uitgetrapt, dus.
Gefeliciteerd, Lisette.
@Lousjekoesje: dank, en met plezier weer opgestapt!
Lisette. Gefeliciteerd.
@Han: dankjewel