‘Pap, luister, de faculteit vraagt studenten om mee te gaan naar de demonstratie op de A12.’
‘Ja, dus?’
‘Nou ik geef mezelf op, ik ga mee.’
‘En waarom zou je dat doen? Wat heeft dat te maken met je opleiding psychologie?’
‘Daarom juist, we bestuderen het gedrag van een massa in een specifieke omgeving.’
‘Zoals in massapsycholgie bedoel je, net zoals dat op de beurs werkt.’
‘Ja precies, ik wist wel dat je het zou begrijpen!’
‘In dit geval lijkt het me meer massahysterie. Maar zelfs dan begrijp ik nog steeds niet waarom juist jij mee zou moeten gaan.’
‘Wat dacht je van twee studiepunten pap?’
‘Ik zou zeggen tekenen die lijst en zorg dat je erbij bent. Succes ermee!’

Zo zou maar non-fictie kunnen zijn! Ik raak benieuwd naar wie er nog meer bij de demonstratie opduiken. Ik blijf je volgen
Tja, voor studiepunten is bijna alles geoorloofd.
Ik zei ook dat ik graag naar Utopia en Een jaar van je leven keek vanuit een psychologisch oogpunt. Dat klinkt toch interessanter. Interessant om te zien hoe de groep zich ontwikkelt, conflicten en relaties ontstaan. Dat het als kijker verslavend was, is net zo goed vanuit een psychologisch oogpunt.