Toen ik afstudeerde, ging ik mijn diploma ophalen bij het secretariaat. Gewoon, een praktische actie. Ik vond het wel een beetje kaal dat ik niet werd gefeliciteerd. Ze kenden me ook niet, ik moest alleen een handtekening zetten. Heel gewoontjes allemaal. Daarna volgde een wereld van vruchteloos solliciteren, leerzaam vrijwilligerswerk en uiteindelijk toch die baan.
Onlangs haalde mijn zoon zijn bachelorsdiploma. Dat was een hele happening. Een zaal vol met fans, praatjes van de docenten. En diploma’s op geschept papier, die nog roken alsof ze op een perkamenten rol waren gedrukt. Helaas is dat niet goed in te lijsten. En zo’n diploma wil je wel kunnen tonen: succesvolle sollicitaties in het verschiet.
Dat ding van mij is vergaan, vrees ik.
« Kees Jagger en Frits Finkers
De heer Vreeswijk – de nieuwe Stones »
« Kees Jagger en Frits Finkers De heer Vreeswijk – de nieuwe Stones »
Column, Maatschappij, Studie & werk
Geslaagd
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Kees Jagger en Frits Finkers De heer Vreeswijk – de nieuwe Stones »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ja wat een verschil. Leek destijds eerder een tussenstop onderweg naar een baan (voor het echie!) nu is het een hoogtepunt dat gevierd wordt.
Het gaat er uiteindelijk om wat je ermee gaat doen, zo bekeken is jouw -waarschijnlijk- vergane exemplaar niet zo erg.
Mijn werkgevers hebben nooit om inzage gevraagd van de diploma’s. Het heeft me altijd verbaasd. Ze geloofden mij altijd op mijn mooie blauwe ogen, terwijl ze toch echt bruin zijn…
Waarschijnlijk hadden jouw werkgevers oog voor de mens, Luc.
En ja… Twee reebruine ogen wil ik ook niet uitvlakken!
@Alice: dat klopt, en enige Amerikaanse invloed zal ook meespelen. Ik vind het wel leuk hoor, om mijlpalen te vieren. En na een bachelor kunnen ze weer heel veel andere kanten uit.
Luc: een papiertje zegt uiteindelijk nuet hoe goed je in je vak gaat worden, welke kleur ogen je ook hebt.
Wat jammer dat dat er vroeger niet iets bijzonders aan werd gedaan. Ik heb wel 3 diploma-uitreikingen meegemaakt. Mijn hbo-diploma heb ik niet gehaald, maar ik werd ook uitgenodigd om op het podium komen, compleet met mijn foto op het scherm, om mijn propedeuse op te halen. En niet als laatst, maar gewoon op mijn plekje in de namenlijst.