De reiziger kwam aan bij de oude rots. Hij had gehoord dat er een oude rotstekening op de rots was gemaakt. Hij was erg benieuwd wat het was.
Toen hij de voet van de rots bereikte, zag hij de tekening. Het was een beeld van een man met een speer in zijn hand. Er was ook een vrouw met een mand aan haar zijde.
Hij vroeg zich af wie deze mensen waren en wat hun verhaal was. Hij voelde een verbondenheid met deze oude tekening en wist dat het een belangrijke schat was.
Hij zou deze dag nooit vergeten.
Hij begon de geschiedenis van deze tekening te onderzoeken om meer te weten te komen. Hij vond zijn eigen verhaal erin.

Niet door mij geschreven maar door Lousjekoesje
Luc, bedankt voor het plaatsen!
Beste Lousjekoesje, dit verhaal telt elf zinnen. Zeven daarvan beginnen met ‘Hij.’ Stilistisch vind ik dat niet heel fraai, al heb je er misschien bewust voor gekozen. Het verhaalt doet me nu eerlijk gezegd denken aan een opstel van een jonge, middelbare scholier, met geringe schrijfervaring.
Ik ben benieuwd naar het vervolg. Laat maar komen.
Sluit me aan bij Mien: ik vraag me af waaróm de man op reis is, is zijn vrouw overleden, of is hij op zoek naar een vrouw, of…
,
AI, dat vind ik best wel harde kritiek, Ewald. Ik ben het wel met je eens. Toch laat ik het zo.
Het was zeker niet onvriendelijk bedoeld, Lousjekoesje. Kritiek kan ook in een fluwelen jasje worden verpakt, maar of de boodschap dan helemaal overkomt, is de vraag.
Lousjekoesje. Als je zinnen wat samentrekt ben je niet alleen van ‘hij’ af, maar ook van een veelvoud van ‘rots’ in de eerste zinnen.
Ewald, dat snap ik, hoor.
Nee, ik ga hier niks aan veranderen.
Er zit een hint in de titel, als je de S weghaalt…
Er is nog een hint in 1 van mijn reacties.
Ik moet bekennen dat dit verhaaltje bij wijze van een experiment volledig is geschreven door Chat gpt.
Ik heb deze *prompt* ingevoerd:
‘Write a story in Dutch in 120 words about rotstekening.’
Toen kwam het verhaaltje t/m vergeten. Toen kwam ik nog een aantal woorden te kort. Ik stuurde toen de opdracht om nog een stukje erbij te schrijven. Ik heb er zelf helemaal niks aan veranderd.
Ik beloof dat dit eenmalig is, dit was echt een experiment. Mocht ik er nog meer van gebruikmaken voor de stukjes hier zal ik het eerlijk zeggen.
Lousjekoesje. Ik dacht al, wat een slecht opstel. Het enge is dat zelfs copywriters en tekstschrijvers van ChatGPT gebruikmaken en natuurlijk het positieve ervan inzien.
Waar blijft de creativiteit? Je ziet en hoort het vooral al jaren bij de zogenaamde muziek, die uit computers rolt. Dan refereer ik graag aan de authenticiteit en creativiteit van Tina Turner.
Han, ik ben het met je eens maar waarschijnlijk ontkom je er niet aan. Vroeger werd er ook moeilijk gedaan over de ontwikkeling van rekenmachines. Nou, ik ben er blij mee.
Ik heb wel interesse in de functie van tekstschrijver/copywriter. Natuurlijk zal ik mijn uiterste best doen om alles zelf te bedenken maar een beetje hulp moet tegenwoordig kunnen.
*Een boel van mezelf en een beetje van Maggie mag wel*
Met muziek heb ik hetzelfde. Een live orkest vind ik het allermooist maar computergestuurde muziek kan ik ook waarderen. Ik heb evenveel plezier met live muziek maken (dwarsfluit, piano) als muziek maken met de computer. Keyboard speel ik ook. Dat is dan een combinatie van analoog en computergestuurd muziek maken.
Dat waren toch 120 woorden van mezelf, haha.
Direct toen ik dit las, dacht ik Lousjekoesje is de boel aan het opschudden. Ik loop hier al een tijdje mee en vanaf het begin was je daar.
Dat je ineens geen account meer heb … Jeetje …
Met de titel heb je toch mooi je eigen creativiteit getoond. Chapeau. Direct toen ik je stukje las, was mijn eerste gedachte: Lousjekoesje kan veel beter dan dit. Mijn harde kritiek was dus volkomen gegrond.
Ja, de titel heb ik zelf bedacht.
Mijn account doet het weer maar dat had hier niks mee te maken.
Dat snapte ik natuurlijk Lousjekoesje. Daar heb ik geen AI voor nodig, ha ha haa