Mijn kamergenootje sluit de wc-deur. Zij heeft net als ik een voet in vers verband.
‘Hee, zit je hier?! Ik miste je al op de kamer. Hoe ging het?’
‘Er wordt een kweek opgestuurd en over 2 weken belt de arts de uitslagen door.’
‘Stomme verdoving! Ik sta op knappen, maar het lukt niet!’
‘Ik heb hetzelfde. Kom hier zitten, deze stoelen zijn er voor, vlakbij het toilet.’
‘Is deze sok soms van jou?’, vraagt de catering-mevrouw.
‘Ja’, zeg ik. ‘Die paste niet meer om mijn voet. Nu moet ik steeds eenlingsokken aan.’
‘Geef die maar aan mij, dan doen we samen met 1 paar!’, grapt mijn lotgenootje.
We gieren het uit.
‘Oeps… Volgens mij is de verdoving nu uitgewerkt…’


In de eerste plaats beterschap, Lousjekousje.
Op mij komt het verhaal heel verwarrend over, maar ik ben in het ziekenhuis ook veelal verward. Mede door de verdoving.
Misschien een idee om de titel te houden op: Helden op sokken.
Kort maar krachtig. En ik ben geen voorstander om 2 en 1 in cijfers te schrijven in een stukje. Zeker niet in een titel.
Lousjekoesje, ik begrijp helaas niet veel van dit stukje. Nogal verwarrend. Wie is wie en wie zegt wat?
Lousjekousje, ik wens je beterschap. Hopelijk komt alles goed. Gedeelde smart is halve smart natuurlijk.
Bedankt.
Ik heb het aangepast.
Ja, nu is het een verhaal, Lousjekoesje.
Weliswaar hik ik nog steeds tegen de cijfers aan. Mocht mijn advies je niet welkom zijn dan heb ik de schrijfdoter voor je. https://www.spellingscontrole.com/getallen-in-letters-of-cijfers/
schrijfdoter is natuurlijk schrijfdokter 😉
Levja, ik ben het met je eens dat het mooier staat om getallen voluit te schrijven, zeker in de titel. Hierbij maak ik een uitzondering omdat ik de nadruk wil leggen op de getallen. Bovendien moeten er accenten op de e’s van een (1 dus) staan en die krijg ik niet voor elkaar. Dus ik laat het zo.
Één. Ik weeg het weer. Gewoon de E lang indrukken.
Weet.