Hij sleept zijn aanhanger voort over de wegen. Met plompe pas, gedreven door de zucht naar verse velden, speurt zijn gelige oogwit onophoudelijk rond. Het zal hem een biet zijn of het wortels of sla of wilde andijvie is, als er maar betacaroteen in zit. Net als de andere aan deze provitamine verslaafde ongelukkige uitwassen der maatschappij past hij niet meer in de betonnen wereld.
Groen en groente moet het zijn. Ook al groeien hun lichamen onvoorstelbaar, zijn buik en billen als blubberende massagezwellen alleen nog maar vervoerbaar op wielen, ze gaan voort.
Het logistieke proces van elkaar passeren is een levensgevaarlijk oponthoud.
Wie in de weg staat als ze groen ontdekt hebben, wordt als door een stampende vleestsunami verzwolgen.

Massa gezwellen las ik als massage zwellen, haha. Maar sinds wanneer wordt je dik van groente? Da’s een te raar contrast in deze hyperbool.
Is dit de evolutie van Hrnk Wijngaard. Dat we dit nog mee mogen maken in ons bierlandje. Over groen gesproken. Geen caroteen in mijn bier!
Als je elkaar passeert is er geen oponthoud, toch? Het zou zomaar kunnen….
Mooie filmscène, Berdien. Ik kan het ‘verzwolgen’ bijna voelen. Brr