Ergens in een vreemd land zit een vrouw voorovergebogen in het zand. Opvallend is dat ze pumps draagt. Ik zei al: “Een vreemd land.” Dus met hun godsdienst bemoei ik me al helemaal niet. Ik loop met een boogje om haar heen. Maar ze bidt niet. Ze vloekt in het Nederlands en zegt: ‘Zoveel heisa en nu ben ik dat verrekte ding nog kwijt ook’ – een sieraad? Armband… slavenband misschien?
Een man met een wichelroede op zoek naar water, zoekt mee. Verfrissende regenbuien heb je hier nodig, met een liefdevolle regenboog.
‘Ik ben een speldje kwijt.’ Ze is duizelig en kijkt niet helder uit haar ogen.
‘Dat daar?’ – ik wijs op haar revers.’
‘Ach! Dat dingetje is ook zó klein.’


IJzersterk, Han. Ik weet niet of hartje doorkomt. Ik zag het radertje voor mijn ogen draaien 🙂
Levja. Haha!!! Heb je op je knieën in het zand gezeten? Dank je wel. De site is wat traag, maar hartelijk dank voor je hartje.
Ja, daar worden de nodige ballen getoond in Catar.
Geweldig bedacht! Ik heb het Helder 🙂
Luc, dat kun je wel zeggen.
Alice. Dank je en fijn dat het ‘Helder’ is.
Haha, helder!
Lousjekoesje, jij snapt ‘m!