In de kast bij ons stond een glazen potje gevuld met kwartjes. Gastarief, werd het genoemd.
Ernaast stonden de spaarvarkens van mijn zussen en mij.
Onze darmen waren gevoelig. Mijn moeder had daar geen boodschap aan. Iedere scheet die naar buiten piepte in haar bijzijn kostte een kwartje, te verplaatsen van spaarvarken naar potje. Vader betaalde vanuit zijn portemonnee.
Regelmatig hoopte het gas zich bij mij tot grote hoeveelheden op. Dan sloop ik naar de kast, pakte het potje, schroefde het deksel los en liet een voorpretje naar binnenglippen. Ik sloot de pot, zette alles terug en liep naar mijn moeder. Daar ontsnapte mijn reservevoorraad.
‘Ja, kwartje,’ zei ze.
‘Sorry, mama. Het gebeurde gewoon. Kun jij het potje vast openen?’
« Anders gedacht
Grensoverschrijdend zelfbeklag »
« Anders gedacht Grensoverschrijdend zelfbeklag »
Cultuur, Eten & drinken, Familie, Fictie, Maatschappij, Mensen, Natuur
Ophopen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Anders gedacht Grensoverschrijdend zelfbeklag »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ha, ha, het betere bellen blazen ‘down under’! Ik ruik het bijna hier.
@Hadeke: zouden de gevoelige darmen ontstaan zijn door een minder gevoelige opvoedingsstrategie?
Wel een erg penetrant geurtje dus. Grappig.