Met spijt in mijn hart moet ik jullie vertellen dat de Jos vannacht is komen te overlijden. Pas op, de mens is goed gegaan, in zijn slaap. Wie tekent er niet voor zo’n dood. Niemand van ons zal en kan de Jos, de kriekenboer van hier wat verder in het straat, vergeten. Die mens ging altijd lachend en fluitend door het leven, zelfs toen hij dat vreselijk gezinsdrama moest verwerken kon er nog altijd een lach af voor de mensen die hij nauw aan zijn hart droeg. Ieder van ons herinnert zich als dat gisteren was hoe hij waakte over zijn buurt en zijn kriekenbomen. Als wij half de persoon worden die hij was dan is de Jos gelukkig heengegaan.

@Jaimie: leuk verhaaltje, ben reuzebenieuwd wat kriekenbomen zijn.
Oeps, ik had beter kersenbomen geschreven. 🙂 wij zeggen krieken, dat is een kers.
De toevoeging maakt het inderdaad wat duidelijker, ik had er ook nog niet van gehoord. Grt.
Hihi, en van frinkandellenkoek met krieken?
Als iemand op deze manier voortleeft, kan daar geen geschreven necrologie tegenop. Een goede buur wordt gemist