De honderden vrijwilligers die onze organisatie telt, zitten niet te wachten op een groots eerbetoon voor hun inzet. Zij kiezen bewust, om er in hun vrije tijd voor hun medemens te zijn. Zodat het leven een stukje leuker, of lichter wordt.
Zoals de dame, die bereide maaltijden rondbrengt in haar dorp. Dagelijks maakt zij bij de voordeur een praatje met de abonnees. En kan op die manier ook signaleren dat iemand aandacht of ondersteuning op een ander gebied nodig heeft. Of de heer die altijd bereid is om een ritje naar het ziekenhuis te maken.
Iedere vrijwillige dienst is een contactmoment; mensen worden gezien en gehoord. En van daaruit ontstaat verbinding.
Gewoon.
Omdat velen van hen liever geven dan nemen.


Zonder vrijwilligers staat veel stil maar het wordt wel moeilijk gemaakt met een verklaring omtrent gedrag bijvoorbeeld. Wie niets te verbergen heeft zal het niet uitmaken maar een drempel is het wel. Grt
Alice, ik heb na mijn werkzaam leven veel vrijwilligerswerk gedaan. Met genoegen en ik heb er veel van geleerd. Helaas ook veel misstanden meegemaakt en gezien.
@Alice:hoe mooi en eenvoudig kan het zijn. Ergens in het buitenland (Groot-Britannie?) wordt de postbode ingeschakeld om een oogje in het zeil te houden in dorpen. Werkt heel goed.
@Luc: helemaal met je eens wat betreft de VOG!
Allen dank voor jullie reactie.
Als alles in de wereld heeft ook dit meerdere kanten. Feit blijft dat het fijn is dat we naar elkaar om kijken, als buren en medemensen. Daar is niet perse een organisatie voor nodig die daarbij bemiddelt.
Alice. Mooi dat het zo ook kan gaan.
Ik heb er veel bewondering voor.
Vanuit het geloof draait het hier ook om. Zelfrespect is goed, maar het moet niet doorslaan in egoïsme.
De jeugd van tegenwoordig…
Er zijn vast jongeren die aan vrijwilligerswerk doen.
En we doen allemaal wel eens egoïstisch.