Mijn huisje in Engeland stond aan een zandweggetje langs een es en een bosaanplant. Het bos groeide prachtig, op de es wisselden koeien, schapen en vlas elkaar af. Een constante factor was het gekakel van fazanten, gekweekt voor de jaarlijkse jacht.
De huisbaas kondigde het tevoren aan, hoog op zijn paard met het jachtgeweer geknikt over de arm. Het rode jasje, de rijbroek nog schoon. De rest van de dag was hij druk met de meute, de borrels, het toeteren op de jachthoorn.
We kregen altijd een koppel vogels na afloop. Drie dagen laten hangen en dan plukken, van binnen leeghalen en een feestje bouwen. En wees voorzichtig met die hagelkorrels, je krijgt ze er nooit allemaal uit.
Typical British.
« Twee verliezers
Hoofd op hol »
« Twee verliezers Hoofd op hol »
Cultuur, Mensen
Herinnering aan een fazant
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Berdien Blaak of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Twee verliezers Hoofd op hol »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Berdien: tja, van Engelsmannen kan ik veel meer hebben dan van onze schietende royalties. En ja: ooit een kies kapot gebeten op een hagelschot in een heerlijke bereide eend
Lisette, dieren worden doorgaans ook liever door Britten doodgeschoten dan door Nederlanders, weet ik uit goede bron.
Plezierjacht blijft plezierjacht, wie de trekker ook overhaalt.
Bij ons thuis was een haas vaak het haasje. Inderdaad voorzichtig met de hagel. Nooit mijn favoriet geweest, zal het ook niet worden. Leuk stuk. Grt.
Mooi beschreven Berdien, het leest alsof ik er zelf bij ben. Dank voor het stukje Engeland op deze zondag !