120 woorden Schrijf mee!
« »

Column, Cultuur

Goed bekeken

21 juli 2022 | 120w | lisette | 0

Ooit ging ik op bezoek bij een studievriend. Hij leerde over tropische landbouw, dus een stage ergens ver weg lag voor de hand. Hij woonde een paar maanden in een klein dorpje. Het was een bijzondere ervaring. Werkelijk alles was er anders: de geuren, de geluiden, de beelden.
Ik was anderzijds ook een bezienswaardigheid voor de mensen in het dorp. Een lange witte vrouw, zonder man of kind. Dat was vreemd. Mijn linkshandigheid was vloeken tegen alle hygiëneregels. En toen een oude vrouw in het dorp als een iriscopist diep in mijn ogen keek, bleek ik helemaal apart. Wie had er nu groene ogen?!
Ik voelde het ongemak van anders zijn. Maar ik leerde ook met andere ogen te kijken.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?


« »