Ooit ging ik op bezoek bij een studievriend. Hij leerde over tropische landbouw, dus een stage ergens ver weg lag voor de hand. Hij woonde een paar maanden in een klein dorpje. Het was een bijzondere ervaring. Werkelijk alles was er anders: de geuren, de geluiden, de beelden.
Ik was anderzijds ook een bezienswaardigheid voor de mensen in het dorp. Een lange witte vrouw, zonder man of kind. Dat was vreemd. Mijn linkshandigheid was vloeken tegen alle hygiëneregels. En toen een oude vrouw in het dorp als een iriscopist diep in mijn ogen keek, bleek ik helemaal apart. Wie had er nu groene ogen?!
Ik voelde het ongemak van anders zijn. Maar ik leerde ook met andere ogen te kijken.

Die reis zal je goed bijblijven, wat bijzonder. Je geeft een mooie beschrijving met zo weinig woorden. Dat van jouw linkshandigheid en (gebrek aan) hygiëne, hoe zit dat pre ies?
@Alice: leuk om te horen, het blijft een sport om binnen de 120 woorden te blijven.
En je linkerhand is vooral bedoeld om de vieze karweitjes (billen afvegen bv)🙃
Met je linkerhand eten is in sommige delen van de wereld een regelrecht zonde. Wat betreft die groene ogen, ze komen echt het minst voor. Grt
Best een voorrecht om dit dorpje te hebben bezocht. Beslist een andere wereld.
Ja, de linkerhand is inderdaad om de billen af te vegen bevoorbeeld. Ook doe je de schoenen met de linkerhand uit. Dat zal dan voor jou als linkshandige gemakkelijker gaan. Ook ik heb groene ogen, met een klein kringetje bruin om de pupil.
Je nam me helemaal mee in je stukje.
@Luc: dat klopt, en toch had ik er vóór die reis nooit bij de kleur van mn ogrn stilgestaan.
@Levja: dank, een de schoenen waren geeen probleem, ik heb steeds slippers gedragen.
O vandaar Lisette, leuk weetje!