Nee, dit stukje gaat niet over COVID-19
Nee, dit stukje gaat niet over welke politicus dan ook
Nee, dit stukje gaat niet over de prestaties van onze sporters
Nee, dit stukje gaat niet over drugsgebruik onder onze jongeren
Nee, dit stukje gaat niet over het schrijfthema versiering van deze week
Nee, dit stukje gaat niet over religieuze groeperingen
Nee, dit stukje gaat niet over verhuftering in de maatschappij
Nee, dit stukje gaat niet over een falende overheid
Nee, dit stukje gaat niet over de rijkdom die we niet willen delen
Nee, dit stukje gaat niet over klimaatverandering
Nee, dit stukje gaat niet over belastingparadijzen
Nee, dit stukje gaat niet over luxeproblemen van BN’ers
Dit stukje gaat gewoon helemaal nergens over

Na een veel belovende titel, een prima te lezen stuk kan ik concluderen dat je gelijk hebt. Grt
Grote glimlach. Als ik een kleine opmerking mag maken:
Van de laatste zin: ‘Dit stukje gaat gewoon helemaal nergens over’, zou ik graag zien: Ja, dit stukje gaat helemaal nergens over.
Echter, het is jouw stukje.
Een zin begonnen met een hoofdletter…ach, dichterlijke vrijheid. Nice one!
Luc. Dank voor je reactie. Het was al heel lang geleden dat ik gelijk kreeg, dus dit is echt een feestje voor me!
Levja. Dank voor je op zich nuttige observatie. Mijn nederige taalgevoel zegt me echter dat het woord ‘gewoon’ in de slotzin meer innerlijke kracht heeft dan ‘Ja’ aan het begin van deze slotzin. Wel een grote glimlach terug, uiteraard.
Lijmstok. Het idee van dit stukje omvat niet slechts een samenhangend geheel aan vocabulaire, maar heeft ook een visueel aspect. Vandaar de afwezigheid van leestekens en zelfs van een punt aan het eind, alsook het gebruik van al die hoofdletters.
Het is een mengvorm van specifieke lay-out, verhalend proza en poëzie. Hoe geslaagd of mislukt het is, dat mag de lezer (mede) bepalen.
Tja, het is en zal altijd blijven hoe de lezer vat wat de schrjver wil zeggen.
Voor mij als lezer doet de slotzin afbreuk aan het geheel.
Door de haiku heb ik geleerd hoe mooi een gedicht is zonder het begin van een hoofdletter in elke zin. Ook voor mij als lezer zou dit hier meerwaarde hebben gegeven. Maar ik ben gewoon een lezer 🙂 Ook het woord gewoon bekoort mij niet.
@ cesar: ja dat zei ik, dichterlijke vrijheid dus.
Door nergens over te schrijven, zet je met je opsomming van niet-thema’s mijn denken op volle toeren aan. Grappig hoe dat werkt!
Alice. Da’s nog eens winst: inspiratie halen uit een tekst die helemaal nergens over gaat…
Waarvoor dank Cesar!