Hij at, veel. Hij dronk, regelmatig en veel. Hij rookte, elke dag en heel veel. Hij bewoog, echt alleen als het moest. Jaren gingen voorbij en de roofbouw duurde voort. Het moment dat hij naar de arts moest kwam steeds dichterbij. Toen het eenmaal zover was werd het oordeel al snel geveld; op dieet, minder alcohol drinken en vooral geen sigaretten meer roken. Het zou geen keuze blijken te zijn maar een regelrecht dilemma. Dat was toch geen leven zeker? ‘Dit mag niet, dat mag niet, wat mag dan nog wel?’
Het roer werd volledig omgegooid. Een splinternieuwe fiets stond in de schuur, de sigaretten werden uiteindelijk vaarwel gezegd. Vanaf die dag rookte hij smaakvol een kistje sigaren per dag.

Dat is toch geen leven zeker? – Dat was toch geen leven zeker? Al het voorgaande staat immers ook in de verleden tijd.
Dit mag niet, dat mag niet, wat mag dan nog wel? Dat zou ik dan tussen haakjes plaatsen. Dus ‘Dit mag niet, dat mag niet, wat mag dan nog wel?’
Verder een leuk stukje, Luc. Inderdaad een dilemma: zo oud mogelijk worden of zo leuk mogelijk leven. Wat mij betreft: gun iedereen de vrijheid die keuze zelf te maken.
Ewald, dank je wel voor de suggesties en de waardering. Aangepast. Grt.
Luc. ‘Mooi’ beschreven dilemma.