Sinds het ongeluk lag zijn vader in een coma. Een omstander zag ze uit de bocht vliegen en riep meteen de hulpdiensten ter plaatse. Het duurde even voor hij zijn vader weer mocht zien. Een arts had zijn conditie poëtisch omschreven als een flirten met de eeuwigheid. Een wonder, voor wie daarin geloofde.
De bezoeken aan zijn vader werden algauw een routine. Bij binnenkomst even zeggen dat hij er was. Een hand op de deken. Enkel een zacht knipperen van de ogen als reactie, alsof de man de gebeurtenissen in zijn dromen continu herleefde. Die ‘focale spasmen’ waren minder willekeurig dan het medisch personeel vermoedde. In zijn jonge jaren deelden zij één obsessie: morse.
De man, zijn vader, wilde dood.

Volgens het overzicht heeft Lok ervoor gekozen niet mee te doen aan de wedstrijd. Kan Lok dat nog aanpassen?
Beste Lok, je bent enkel vergeten om aan te vinken dat je mee wilt dingen naar de weekprijs aan de rechterzijde van de pagina waar je ook je verhaal tikt. Naar mijn mening kun je dat daar aanpassen.
Het kan zijn dat je nog niet “productief” genoeg bent geweest (dit is je derde ingezonden stuk), vanaf …x… stukjes wordt je geacht productief schrijver te zijn en kun je alle stukken zelf aanpassen.
De meest korte wijze is een mailtje naar de sitebeheerder te sturen (Lees: Frank)
Grt.
Luc, bedankt! Kan je mij nog vertellen waar ik zijn e-mailadres vind?
Hier: frank@120w.nl
Dank!
Mooi stukje, hoewel het medisch niet helemaal klopt.
@Lok: morsetekens in plaats van spasmen, hoe fijn om alsnog te kunnen communiceren. Al is de boodschap zwaar.