Hoe het met mijn vader gaat? Ik heb geen idee, kijk, daar komt ie net voorbij gevlogen. Vol van verdriet, energie, wilde plannen en nieuwe vrouwen. Er is een camping, een agenda voller dan de mijne, een nachtelijk ziekenhuisbezoek met een ontstoken darmwand en zo gaat het maar door. Alle dagen heel druk. Een vlucht naar voren, de rem eraf sinds mama dood is, zeg het maar, misschien zijn het wel lentekriebels, ik weet het niet. Terwijl ik zelf behoefte heb aan contemplatie en reflectie, rent papa als een haan zonder kop door het rouwproces. Als dat er nog is. Misschien is ie wel dolblij van de loodzware zorglast af te zijn, dat kan natuurlijk ook. Maar ik mis haar.
« Transliterairseksuele fase
Lekker scrabbelen »
« Transliterairseksuele fase Lekker scrabbelen »
Column, Familie, Mensen
rouwstress
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Lijmstok of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Transliterairseksuele fase Lekker scrabbelen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Rouw komt soms vertraagt. Eerst komt de gekte van het overleven.
Afhankelijk van de situatie em de levensfase waar je in zit kan rouw niet altijd direct plaats hebben. Wat beter is, weet ik niet. Ik vermoed het minst uitgestelde emotie want dat razende als een haan zonder kop houdt een mens niet vol. Lijkt me
@Lijmstok: je tekst lijkt in één adem uitgesproken. En rouw werkt nu eenmaal voor iedereen anders, en gaat niet netjes volgens de regels.