Sommige lieden kom je tot in den treure tegen, zo had Geert in de gaten. Overal waar hij kwam, kwam kennelijk ook die besnorde ouwe van de tennisbaan. Was hij niet aan het tennissen dan was hij wel aan het brouwen, en nu bleek hij nog eens schrijver te zijn met de nodige kwaliteiten en een onovertroffen dosis geluk. Regelmatig was zijn hoofd in en op diverse plaatselijke media te zien, zo had hij inmiddels vernomen.
Jaloersmakend, dacht Geert, maar aan de andere kant, laat dat ouwe baasje maar gaan, hij heeft het vast verdiend. En mocht het niet zo zijn, dan nog wens ik hem alle geluk van de wereld. Kwestie van instelling. Daarbij, eeuwig duurt echt het langst!
Een aardige serie, Luc.
Toch denk ik dat het beter uit de verf was gekomen als je één titel had aangehouden.
verdient – verdiend
Een volgende keer ga ik daar zeker rekening mee houden Ewald. Dank. Grt.
Luc, je bent een lieverd! 🙂
Graag gedaan Willem…Grt
Nu begrijp ik pas over wie het gaat! Extra complimentje waard, Luc.
Och, beter laat dan nooit Ewald…