Ze staat net te dicht tegenover hem. Als ik langsfiets, hoor ik haar nogal luid zeggen: “Sorry, nee, ik ben hier ook niet bekend.”
Zij is een goedgeklede vrouw van zo’n veertig jaar, hij duidelijk een inwoner met een migratieachtergrond.
Ik denk dat hij uit Eritrea komt. Ik las dat die in de afgelopen tijd vooral in mijn woonplaats zijn neergestreken.
Hij is kennelijk de weg kwijt, evenals zijn netwerken.
Zielloos dwaalt hij door de stad, vraagt in gebrekkig Nederlands de weg.
Haar antwoord is overdreven gearticuleerd en goed hoorbaar.
Of de Eritreeër het daardoor beter begrijpt, bewijfel ik.
Hij komt hoe dan ook niet verder, waar is zijn huis?
Ik gun hem een mobiel met Google Maps als inburgeringscadeautje.
« Sal en de schrijver
Alle gelukkige stellen lijken op elkaar »
« Sal en de schrijver Alle gelukkige stellen lijken op elkaar »
Column, Maatschappij, Mensen
Ontheemd
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Sal en de schrijver Alle gelukkige stellen lijken op elkaar »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Lisette. De vraag ‘Waar is zijn huis?’ vat voor mij dit verhaal mooi samen.
Je stukje roept bij mij het begrip ‘solidariteit’ op, dat inmiddels iets uit een ver verleden lijkt, toen de welvaart ongekend toenam en de mens niet bang was om alles te verliezen.
@Cesar: als m’n stukje 240 woorden had mogen bevatten, had ik zeker uit jouw reactie geciteerd!