Vur den allerurste kier is t unne aendere Carnaval. Gin proalwagens of dronken minse op de stroat mar stil op stroat. Zo ongewoen. Toch motte we d’r durhin, mit zn alle. Ik hai t ok veul liever aenders gezien mar t git ni. Tuus an t lachgas liekt me sowieso niks.
Dus kom mar op mit deh vakzin en blief vurlopig mar tuus. In de zommer kunde dan wer noar bute um op het terras ow vruegere vrienden wer te zien. Misshien zien ze d’r wah anders uut mit deh lang heur en flink wa kilo’s mier mar t zien wel dezelfde minse. Valentijn zal mer ok wel tuus blieve dus doar reken ik di joar ok mar nie op.

Agget mar luuk eet!
Ik waardeer de dappere poging van je Ewald, moar tis nie ech wa.