Retrospectief gezien was het misschien geen goed idee, wat ik gedaan heb. Haar petje, kleren en jas jeuken en stinken. Hopelijk hebt ze geen beestjes of enge ziektes. Maar had geen keuze en moest wel, mijn linkerarm doet pijn en is blauw. Retrospectief was haar onderzoek naar bewusteloosheid simpel, een natte vloer en de wc-pot zijn de daders. ‘Saskia doorlopen!’ Roept een vrouw tegen mij, tja als ze eens wist wat ik heb gedaan. Waarom heb ik geen hulp gehaald voor haar. Zie mijn vader. Kwaad, vuurrood gezicht en mijn naam roepen, Astrid Astrid als een oude lp die blijft hangen. Hij loopt mij op geen twee meter voorbij. Ben net weggelopen hier in het pretpark en heet nu Saskia.

Recente reacties