Hij was groots, maar op een narrige manier. Hij kon geweldige teksten schrijven, nog meer bijzonder omdat zinnen ook nog rijmden op elkaar.
Veel cabaretiers en zangers zongen zijn liedjes. Dan ging de eer vooral naar de vertolkers, veel minder naar de woordkunstenaar daarachter. Daar was hij vaak geïrriteerd over.
Hij raakt me recht in mijn ziel als hij zingt dat hij met de moed der wanhoop maar blijft geloven dat “alles mooi wordt en goed”.
Hij is een ouderwets strijdbare, enigszins ongenuanceerde socialist pur sang.
Zo zou ik willen kunnen rijmen, zo zou ik willen kunnen zingen, zo zou ik willen kunnen denken.
En zelfs: zo zou ik mijn laatste maanden willen beleven.
Jeroen van Merwijk is mijn identificatiemodel.
« Anonimiteit
Waar blijft hij toch? »
« Anonimiteit Waar blijft hij toch? »
Column, Cultuur, Maatschappij
Hij had de woorden wel
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Anonimiteit Waar blijft hij toch? »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Voor de kenners van zijn oeuvre: de titel is ontleend aan een van zijn mooiste liedjes: “Ik heb de woorden niet
Op Youtube staat zo ongeveer zijn hele oeuvre te vinden Lisette. Een waar kunstenaar, inderdaad.
Lisette. Mooi!
@Han: dank!