Gefascineerd door het bijzondere kerkhof van Venlo, een soort Limburgs ‘Vader van Stoel’, maar dan zonder beroemdheden, volg ik de weg naar het graf van mijn broer. De plek waar hij wenste begraven te worden. Zomaar een plek. Want niemand bepaalt van te voren in Venlo waar ie komt te liggen. Gewoon achteraan sluiten, zeggen ze dan.
Gefascineerd door de geschiedenis valt mijn oog op een ander graf. Een gevalletje serendipity. Een oorlogsgraf eigenlijk. Althans getroffen en gevallen door de oorlog. Wachtend thuis op een afspraakje met het meisje dat later mijn moeder zou worden. Tevergeefs. Want brokstukken van een uit de lucht geschoten vliegtuig raken zijn ouderlijke woning. Op slag dood en mijn mams onderweg. Dramatisch is het slagveld.
Heel mooi Mien.