Even een getallenexperiment. Niets bijzonders, typisch zo’n vrijdagmiddagoefening. Laat ik eens kijken hoever ik kan tellen totdat het niet meer past. U hoeft niet mee te tellen, ik doe het voor u. Ter controle kunt u misschien opletten of ik niet stiekem smokkel en hier en daar een getalletje oversla.
Een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht, negen, tien.
Elf, twaalf, dertien, veertien, vijftien, zestien, zeventien, achttien en stop!
Opmerkelijk toch? Dat je lang niet bij de honderdtwintig bent (precies de vijftien procent gehaald) en moet ophouden met tellen om het aantal woorden niet te overschrijden. Verder dan achttien kom ik niet.
Of komt het door de overbodige woorden die ik, ondanks alles, toch in de tekst laat sluipen?
Menno, schrijven is schrappen en zodra je dat beheerst moet het verder een peulenschil zijn om tot honderdtwintig te tellen.
Ewald, Ik blijf oefenen en wellicht kom ik over een paar weken een tiental cijfers verder.
Grappig experiment Menno. Inderdaad, schrijven is schrappen, de belangrijkste les van deze site.