Kerst is de tijd waarin het je ingepeperd moet worden dat je (g)een Belangrijke Andere hebt, en Familie waar heibel mee te maken is.
Een keer in mijn leven heb ik een man in mijn armen gehad. Hij vroeg mij of ik hem over de drempel wilde dragen en natuurlijk deed ik dat. Hij was licht. Hij dankte mij, dat was niet nodig.
“Ik haat deze dagen,” zei hij. Herkenbaar. Miezerig weer – ga toch weg met je Witte Kerstkitsch – donker, en voor velen wordt de eenzaamheid nog eens extra onderstreept. “Gelukkig is het mijn laatste kerst,” voegde hij er aan toe. Die kwam wel aan.
Multiple sclerose in blijkbaar het laatste stadium. Ik heb deze buurman daarna nooit meer gezien.
Recente reacties