Nog steeds geschokt door de gebeurtenissen van vrijdagavond in Rotterdam, laat ik het onderzoek naar wie erachter zitten over aan de politie. Ik heb er wel zo mijn gedachten over.
Vanmiddag liep ik in de buurt van mijn buurtwinkelcentrum. Ineens zie ik twee jongetjes in een portiek waar bladeren liggen een aansteker hierbij houden. En ja, het vatte gemakkelijk vlam.
Dus ik zeg: ‘Zijn jullie nu helemaal gek geworden?’
Het brutaaltje van de twee antwoordt: ‘Hier woont mijn ergste vijand …’
Ik: ‘Zelfs dan steek je de boel nog niet in brand. Levensgevaarlijk voor hem, zijn familie en ook voor de buren.’
Hij haalt zijn schouders op. Waarop ik met nadruk zeg: ‘Nu trap je het vuur uit!’
Met tegenzin gedaan.
« Kortstondig
Vooruitgang »
« Kortstondig Vooruitgang »
Maatschappij
De invloed van de rellen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Levja of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Kortstondig Vooruitgang »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Teach Your Children …https://www.youtube.com/watch?v=EkaKwXddT_I
Met de muzieksmaak zit het wel snor. Of je de wereld gered hebt met de aktie valt te bezien, maar het is een begin. Grt
Ik heb geen enkele intentie noch de mogelijkheid om de wereld te redden, Luc. Ik wil alleen niet meer wegkijken. Zelfs niet terwijl ik weet dat je zo een hele groep onopgevoede nare gasten in je buurt kan verwachten. Te veel bestuurders kijken weg, terwijl ze toch moeten zien wat er aan de hand is.
Zonder hoog van de toren te willen blazen kan ik mijn gedachten en gevoel, als mee-schrijver op deze 120w, redelijk in woorden uitdrukken.
Maar door gebeurtenissen als deze ben ik toch echt keer op keer sprakeloos.
Er zijn zo veel emoties door me heengegaan vrijdagavond, Alice. Ik heb zitten huilen toen ik zag hoe ‘mijn’ mooie Rotterdam in de brand werd gestoken. Voor de tweede keer. Bij de avondklok in januari 2021 ging het theatergebouw Plaswijckpark in vlammen op. Aangestoken en totaal verwoest. Hier kwam ik als kind al. Met mijn ouders, die de bommen op Rotterdam hebben meegemaakt. Jaren heeft het geduurd voordat Rotterdam zijn hart weer terugkreeg. En dan dit … Het raakt mij tot diep in mijn hart. Uiteraard vind ik het verdrietig dat jongeren door corona zo weinig gelegenheid hebben steeds om zich te bewegen en te ontwikkelen. Maar om dan als bezetenen te gaan molesteren? Het maakt mij verdrietig en ja, woedend!