’t Is niet makkelijk. Een doolhof zo lijkt het wel. Een doolhof van regels en gebruiken. Ongeschreven regels wel te verstaan, niet te leren in een boekje. Ze hebben het niet makkelijk met haar, vind ik tenminste, soms.
Maar het is wederzijds, blijkt. Zij vindt dat ik als vader moeilijk doe, soms.
Wat ik / zij wel en niet wil / eis van de kinderen en wat ik / zij zo’n beetje wel goed vind. En omgekeerd, soms.
De kinderen vinden ons allebei lastig, altijd.
De oudste noemt het complex, en als hij, altijd, vindt dat ik loop te emmeren, roept hij: vadercomplex, en als mijn vrouw in zijn ogen (overigens puberogen, onder een opkomende pukkelrand) zijn leven onmogelijk maakt: roept hij moedercomplex!

Zeer herkenbare situaties Menno. Een huwelijk is al aldoor compromissen sluiten en met kinderen erbij nog een extra dimensie daar bovenop. Leuk. Grt.
Zéker herkenbaar. We handelen naar beste eer en geweten en kunnen er soms toch flink naast zitten.. denkt de ander dan 😉 Veel komt neer op communicatie, en dat is de ene dag makkelijker dan de andere.
Hallo Luc en Alice, ik ben blij dat het herkenbaar is. Volgens mij prutsen wij als ouders maar een beetje in de rondte in de hoop dat alles goed komt. En het komt ook wel goed.
Maar het blijft een opgave. Doorzettingsvermogen is verplicht.