120 woorden Schrijf mee!
« »

Column, Natuur

Beestenboel

28 juli 2021 | 120w | lisette | 0

Toen mijn kinderen oud genoeg waren voor een huisdier, kwamen onvermijdelijk cavia’s in beeld. Ze zijn niet al te groot, hoeven niet te worden uitgelaten en zijn overdag gewoon wakker.
Mevrouw de cavia bleek een ware attractie voor vriendjes. Ineens wilden die heel graag bij ons komen spelen.
Haar belangrijkste geluid was het hongerige gefluit wanneer ze hoorde dat we het voer pakten. Eigenlijk floot ze bij elke krakende zak.
Helaas kwam er een onfortuinlijk einde aan het leven van het beestje, toen een vriendje haar uit zijn handen liet glippen.
Alom verdriet natuurlijk.
Een mooie schelp als grafmonumentje markeert de plek waar zij ligt in de tuin.
We zijn inmiddels overgestapt op een poes. Die heeft tenminste negen levens.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?


« »