‘Nog een kopje thee?’
De jongen wacht niet eens op antwoord. Hij schenkt het hete water in mijn glas en opent de klep van de theedoos.
‘Lekker hoor al die smaken. Die keuze zul jij in je jeugd niet gehad hebben.’
Het ergert me dat die snotneus me tutoyeert. Komt zomaar mijn kamer binnen, kookt water en dringt me zijn slappe thee op. Als Hans straks thuiskomt zal hij hem een toontje lager laten zingen.
Hans is wel erg lang weg. Voorlopig zal ik me gedragen, netjes een gesprekje hebben, knikken en lachen. Ik weet niet hoe ik deze kamer binnengekomen ben. Hans komt me straks vast halen.
‘Nou, dan ga ik maar weer eens oma.’
Waar blijft Hans toch?


Treffend neergezet, Hadeke
@Hadeke, mooi opgetekend.
@Hadeke. Hier hou ik van. Mooi en aangrijpend. Kort en krachtig met inhoud; leest lekker weg. ❤️
@Hadeke. Ik vergat even te zeggen dat ik de titel ook geniaal vind. Complimenten! ?
Dank voor jullie reacties.
@Ron: ik probeer de titel altijd een belangrijk onderdeel van het verhaal te maken. Fijn dat het (voor jou) gelukt is.
@Hadeke: geweldig, hoe je me als lezer in het verhaal van de hoofdpersoon meeneemt!
PS Ik vraag me wel af of er ergens een poes ligt te snorren.?
?