Haar herinneringen zijn in woorden gevangen. Aan de hand van haar vader zette Mieke haar eerste stapjes aan de voet van Mount Sikaram in Afghanistan. Fietsen leerde zij in de straten van Casablanca, op een roestige fiets van de familie Mulder. Net als haar vader, werd ook meneer Mulder uitgezonden naar vaderlandse ambassades in alle uithoeken van de wereld.
Tijdens de talloze verhuizingen zijn veel van haar bezittingen verloren gegaan. En is zij evenzovele vriendinnetjes uit het oog verloren. Hun woorden draagt zij nog altijd bij zich. Sofia, Rebecca, Mirjam en al die anderen.
Tot voorbij de dood met elkaar verbonden door de gebonden blaadjes van haar poesiealbum. Zij drukt het album tegen haar borst en verwelkomt liefdevol de heimwee.


Mooi verhaal, Alice!
@Alice. Mooie woorden en zinnen!
Heel mooi Alice.
Dank jullie wel, Nel, Han en Willem.