Slechts één keer per jaar voelde hij de behoefte om alleen te zijn. Dan bracht hij tien dagen door in zijn berghuisje, duizenden kilometers van huis.
Ineens was het anders. De gedwongen afzondering maakte dat hij zich bewust werd van de omstandigheid dat hij zijn leven lang was geleefd. Een eigen bestaan was ook geen gemakkelijke keus in de ratrace. Geleefd of genegeerd worden. Dat waren de keuzes.
Eenzaamheid bleek echter niet de afwezigheid van anderen te zijn, maar de onbekendheid met zichzelf. Niet weten wie je bent, dat bleek de oorsprong te zijn van de zelfverzekerde, machtsbewuste en hooghartige eenzaamheid.
De rest van zijn leven sleet hij dan ook als een fakir op zijn spijkerdivan, van vreemde smetten vrij.
« Altijd de eerste
Dapper »
« Altijd de eerste Dapper »
Fictie
Van vreemde smetten vrij
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Altijd de eerste Dapper »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Wat een verstandige vent die fakir van jou, Cesar. Graag gelezen.
@Cesar. Knap Cesar.
@Robbedoes. Ja, het is een geval van ‘beter laat dan nooit tot inkeer/inzicht/inkapseling komen.’
@Tiny. Mijn dank, Tiny.
@Cesar. Goed stukje.
duizenden kilometer – duizenden kilometers. Na vele, honderden, duizenden et cetera volgt de meervoudsvorm.
@Han. Dank voor de oplettendheid. Was een tikfout, ontstaan bij het aanpassen van de tekst. Ik had eerst: duizend kilometer en vergat de ‘s’ na aanpassing in ‘duizenden.’
@Cesar. Ja, herkenbaar als je teksten aanpast.