De trein lijkt niet te stoppen. In sneltreinvaart stormt ie door het donker. Tunnels ziet hij niet. Syndromen ook niet. De machinist doet het in zijn broek. Hij is zijn machine niet langer de baas. Met weemoed denkt hij terug aan paard en wagen. Van de middelbare school. Life nooit zelf meegemaakt. Geeft niets. De hallucinatie maakt veel los. Alles. Bijna alles.
En hoe zit het met de liefde? Of hangt deze inmiddels? De strot uit. Want liefde is soms goedkoop. Een raar gegeven. Goedkope liefde. Liefde is sowieso niet te koop. Je kunt hem alleen maar gratis geven of ontvangen. Anders is ie niets waard. De trein nadert het eindstation. Zonder licht, zonder liefde. We moeten het nog leren.
« Luci’s hallucinatie over de hal van roem in een vreemde natie
Held op sokken »
« Luci’s hallucinatie over de hal van roem in een vreemde natie Held op sokken »
Communicatie, Cultuur, Liefde, Mensen
Tunnel zonder licht en liefde
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mien of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Luci’s hallucinatie over de hal van roem in een vreemde natie Held op sokken »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Mien, dit lijkt een grote hallucinatie … (ik hoop dat je niet persoonlijk zonder licht en liefde leeft)
Heel indrukwekkend. Het doet me zelfs wat aan Kafka denken.
Dank voor het lof. Sommige stukjes worden in een mum(my) van tijd geschreven vanuit het onderbewustzijn en schrijfnood.