Schrijf mee!
« »

Familie, Liefde, Mensen

Slotakkoord

11 juni 2020 | 120w | Annette Akkerman | 2 |

Zoals altijd ga ik achterom. Er brandt geen licht. Niemand staat er voor het raam om me op te wachten. Ik heb ook niet gebeld, toen ik van huis ging. De telefoon is afgesloten.
De sleutel hangt in de schuur. Ik struikel over mijn vaders klompen. Ik pak ze op en zet ze bij de achterdeur, zodat ik ze niet kan vergeten.
Een laatste ronde door het huis. Alles is leeg, op de pet na op de trap. Ik druk de pet tegen mijn neus. Hij ruikt nog steeds naar vader. Niet naar ziekte, zoals de laatste dagen dat we hier met zijn tweeĆ«n waren. Even is hij weer heel dicht bij me. Ik slik. Alles in me schreeuwt ā€˜papaā€™.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Annette Akkerman of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »