Schrijf mee!
« »

Column, Fictie, Maatschappij, Mensen

Nooit genoeg

23 juni 2020 | 120w | Luc Verschuren | 4 |

Zijn huidhonger is niet te stillen. Al heel vroeg in het leven had Geert dat al. Hij vindt ook alles mooi. Blanke huid, bruine huid, gele huid, zwarte huid. Maar vooral huid ingesmeerd met olie. Super glad, geschoren. Verbrande huid, die zo mooi opzwellen kan, zo anders dan bij zwellichamen, die zelf een bijzondere schoonheid herbergen. Jonge huid, lekker strak en zeer elastisch, verouderde huid, broos als perkament. Ge√Įrriteerde huid, kapot en rood.

Schilferende huid die je er lekker af kunt krabben. En wat te denken als huid vervelt, wat een genot. Lappen vel die je er zo maar af kunt trekken. Tegenwoordig kan men huid zelfs kweken. Geert heeft, onbewust waarschijnlijk, altijd geweten dat hij dermatoloog wilde worden, uiteindelijk.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Luc Verschuren of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

14 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »