Ik kreeg hem toen hij acht weken oud was, zindelijk was hij en voelde zich direct veilig bij me.
In die eerste weken werd hij mijn liefde, vanaf dag één waren we vrienden voor het leven. Ik was nooit meer weg van huis, hij wachtte op mij bij de voordeur tot ik thuis kwam.
Joris zorgde voor mij zoals ik voor hem zorgde.
Met eten was hij kieskeurig,slapen deed hij in mijn bed, ik sliep dan ooit.
Bij het ontbijt zat hij op tafel en las samen met mij de krant.
Hij praatte, hij dacht, hij snapte me, hij was mijn zijn.
Dat was Joris, mijn kat.
Hij is niet meer, mijn Joris, hij overleed vannacht.
Ik huil, ik rouw…..

@Trees. Sterkte Trees, toch een gezinslid. Maar ja, dat is wel het lot wat we delen, aldus Jules.
Dikke knuffel hoor! Ik ken het, de leegte die een kat nalaat.
Als de tijd rijp is, komt er weer eentje op je pad.
Na regen komt zonneschijn, Trees. Door jouw schrijverstalent dacht ik warempel tot aan het woordje bed dat het om een man ging, maar Joris was een bovenstebeste kater. Wat bedoel je met het zinnetje: ik sliep dan ooit? En is dit nu fictie, nee toch?
Dank voor jullie reacties ben daar erg blij mee.
En Guido de zin moet zijn: ik sliep beter dan ooit.
Woordje weggevallen, slordig.
En ja dit is gewoon fictie