Het water van de zee kleurt azuurblauw. Guido knippert met zijn ogen vanwege de felheid van het licht. Vanaf de steiger ziet hij zijn hotel met het rieten puntdak. Hagelwit zijn de stranden. De lucht is stralend blauw, geen wolkje is te zien.
‘Ik ben in het paradijs,’ zegt hij hardop. De grauwheid van de stad heb ik achter me gelaten.
Hij keert terug naar het hotel waar een uitgebreid buffet klaarstaat met verse ananas, mango en allerlei vissoorten. Er zijn geen beperkingen; zo vaak als hij wil, kan hij zijn bord bijvullen. De hele dag is er volop keuze uit verrukkelijke cocktails.
Loom rekt hij zich uit en sluit dan zijn laptop af. Morgen lonkt er een nieuwe droomvakantie.


Ja, heel toepasselijk nu. Ik droom mezelf ook op vakantie.
@Nel, sterke plot twist; ik zag ‘m niet aankomen.
@Nel: ik was eigenlijk net met hem over vakantie aan het gaan. De rottige pc ook…
@Levja, gelukkig kun je in je fantasie vele avonturen beleven.
Dankjewel, @Willem. Ik wilde ook eens een clou-verhaaltje schrijven. 🙂
@Lisette, ik probeer je reactie te begrijpen, maar het lukt me niet helemaal.
@Nel Met de temperaturen in Nederland, is het ook niet zo moeilijk om je in de Malediven te wanen. Leuk stukje, met inderdaad een grappige onverwachte plottwist.
@Nel. Wat een verrassend verhaal, een 8ste hartje waard.
@Annette, daar heb je gelijk in. Dankjewel voor je reactie.
@tiny, bedankt!