Schrijf mee!
« »

Liefde, Mensen

Kruimels

7 maart 2020 | 120w | Jorre | 1 |

Het is de zoveelste lege zondag. Ik kijk naar ‘De Zevende Dag’ op één en onderbreek de lethargie met een laat ontbijt. Ik eet boterhammen.
Ik veeg de broodkruimels van tafel, in mijn hand. Het is iets in die beweging … Ik zie andere kruimels voor me die ik van een andere tafel aan het vegen ben, op een andere dag: van een tafel in een klein appartement, te Salamanca. Ik zie ook haar, heel even, aan ons tafeltje zitten. Haar handen, haar gezicht, haar lijf… haar volkomen wezen. Het is té wezenlijk. Té echt. De pijn wordt te scherp en ik onttrek me van het beeld.
Een kruimel… overtuig ik mezelf. Ze is nog slechts een kruimel in mijn geest.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Jorre of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »