Ik probeer een uurtje te ontspannen met een boek op het bankje achter in de tuin.
‘Zo, buurvrouw, even lekker bruin worden?’
Een beetje kriegel kijk ik op. Buurman staat met ontbloot bovenlijf op het dak. Aan het materieel te zien, concludeer ik dat mijn rustmomentje erbij inschiet. Helemaal als ik ook zijn broer en schoonvader op het dak zie klimmen. In ieder geval kunnen ze geen 1,5 meter afstand houden zonder dat er iemand van het dak dondert.
‘Wat ben je van plan, buurman?’
‘Ik ga mijn dak isoleren. Ik kan ook jouw dak doen, buuf. Gewoon zwart.’
Even later is buiten en binnen het lawaai niet meer te harden. Ik ga wandelen, op de vlucht uit mijn thuisisolatie.

Goede situatieschets, Annette.
@Annette Zo zijn er veel op het moment volgens mij. Goed neergezet inderdaad.
Inge en Ewald, bedankt.